vrijdag 5 mei 2017

Het besloten land - een Striprecensie


In het kort gaat deze strip over een toch wel eigenaardig mannetje op een muur.

Voorin steekt schrijver Forest een verhaal af over wat hij wel en niet bedoeld heeft met deze kloeke grafische novelle > zap, oh nee het is geen tv. Beste meneer Forest, mag ik mijn eigen fantasie ook laten werken en zelf bepalen wat ik wel en niet in uw, wat vreemde, maar toch zeker originele verhaal zie? U begrijpt dus wel dat ik na het lezen van twee alinea’s van uw betoog ben doorgebladerd naar de strip.


De voorouders van Arthur Toch hebben al hun land verloren waardoor Arthur gedoemd is om op een muur te wonen. Maar Arthur is vastberaden om het land via een juridische weg weer terug te krijgen. In de tussentijd zit hij alle bewoners van het besloten land behoorlijk dwars door overal muren met hekken te zetten en geld te vragen voor het openen van die hekken. Wat dan weer tot resultaat leidt dat hij het grootste gedeelte van het verhaal rond rent op de muur. De bewoners op hun beurt zitten Arthur weer dwars door hem de toegang tot stroom en stromend water te ontzeggen. Het lijkt wel een aflevering van ‘De rijdende rechter’ waarin de een de ander het recht tot overpad weigert. Oké het is niet helemaal hetzelfde, maar jullie begrijpen de strekking. Zoals ook bij al die ruziënde buren in ‘De rijdende rechter’ lopen de irritaties over en weer hoog op. Dit en het feit dat de advocaten hebben besloten om het proces te vertragen om zo meer geld uit de zakken van Toch en de bewoners van het besloten land te kloppen, hoe typisch, leidt tot een onvermijdelijke climax.


Hoewel het verhaal niet kafkaiaans is doet Toch me toch denken aan Josef K uit Kafka’s ‘Het proces’, de brave burger die vals van een misdaad wordt beschuldigd en vecht tegen de rechtsstaat om zijn onschuld te bewijzen, waarbij alle bewijzen die hij aanvoert om deze onschuld aan te tonen tegen hem worden gebruikt. Ik weet het, de situatie is totaal anders, maar net zoals Josef K is Arthur Toch ook een wat sneue figuur en ook in ‘Het besloten land’ zijn er mensen die zich, buiten zijn medeweten om, bemoeien met zijn situatie.


Ik kan mij niet meer precies herinneren wanneer ik dit album, wat voor het eerst in 1983 gepubliceerd werd, heb aangeschaft, maar de reden kan ik me nog wel herinneren en dat kan er maar één zijn en dat is Tardi. Onnodig om te vertellen natuurlijk is dat hij voor de tekeningen heeft gezorgd. Als grote Tardi verzamelaar mocht dit album natuurlijk niet in mijn collectie ontbreken. Het thema van dit verhaal is ook op het lijf van deze toch wat tegendraadse tekenaar geschreven. Zijn voorliefde voor mensen die buiten de maatschappij staan of niet in een hokje passen moet hem hebben aangetrokken tot dit verhaal. Zijn expressieve karikaturale wijze van tekenen sluiten hier prima op aan. Hoezeer ik ook van de tekenstijl van Manara hou, ik zou er niet aan moeten denken dat dit verhaal in Manara’s stijl van tekenen was getekend. Zijn realistische en gelikte manier van tekenen zou ongepast zijn bij dit absurde verhaal met zijn al evenzo absurde personages.
Forest was zelf ook heel erg te spreken over Tardi’s tekenwerk. Hij zei hierover zelfs dat Tardi zijn personages begreep, dit lijkt mij trouwens ook wel een vereiste als je een verhaal van een ander in beeld moet brengen. Forest is trouwens niet de enige die deze uitspraak over Tardi deed, Malet zei hetzelfde toen Tardi zijn Nestor Burma boeken verstripte.

In alle opzichten vind ik dit een meer dan geslaagd album.

Links:
Het besloten land recensie op youtube
Het besloten land Stripinfo.be
Het besloten land Catwiki
Jacques Tardi Wikipedia
Jacques Tardi Comiclopedia
Jean-Claude Forest Wikipedia


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen